Villa te koop in La Redondela, Isla Cristina, Huelva

Op een rustige straat in La Redondela, op een paar minuten van de stranden van Isla Cristina en op een uur van de Portugese Algarve, staat een huis dat nergens op de kust van Huelva lijkt. Het is geen woning die in serie is gebouwd en waaraan details zijn toegevoegd: het is een project dat jarenlang met de hand is bedacht, getekend en uitgevoerd door zijn eigenaar. Hij wilde onder één dak de lagen samenbrengen die deze grond hebben doorkruist —Fenicische, Tartsische, Romeinse, Andalusische— en daarmee een woning bouwen om in te wonen.

De califal binnenplaats
Het hart van het huis is een binnenplaats met dubbele hoogte, gedragen door twaalf met de hand gestucte zuilen in geel en bekroond door twaalf hoefijzerbogen van zichtbaar metselwerk, wit en rood afwisselend, in de stijl van de Mezquita de Córdoba. In het midden staat een fontein. Daarboven bevindt zich een cirkelvormige opening in de vloerplaat die natuurlijk licht over de hele woning projecteert, zelfs als alle deuren en ramen gesloten zijn. Aan het plafond hangt een smeedijzeren lamp, vastgemaakt met een ketting: de eigenaar bedacht die als symbool voor de verbondenheid van banden tussen culturen. En in het plafond van de binnenplaats is, in reliëf, een sint-jakobsschelp aangebracht: de Camino de Santiago.

De bogen zijn niet gekocht. De mallen zijn hier gemaakt: het budget voor ijzer bedroeg duizend euro, dus er werd samengeperst hout en flexibel kunststof gekocht voor honderd twintig, er werd een koord aan een potlood vastgemaakt en de krommingen zijn met de hand uitgezet. In totaal vier mallen. De bakstenen sneed de eigenaar, één voor één. Het afwerken en schoonmaken van de twaalf bogen en van de zuilen is met de hand gedaan, met stukjes schuim van een matras.

De marmeren elementen
Ongeveer 260 m² wit marmer uit Griekenland bedekken de vloeren van de drie verdiepingen. Het werd geleverd in achttien pallets die door een vrachtwagen op de stoep tegenover werden gelost. Tijdens de maanden juli en augustus werd, plaat voor plaat, met een kwast en water, de donkere tekening van elke steen zichtbaar gemaakt om te bepalen welke geheel zouden blijven en welke moesten worden gesneden, zowel in de lengte als in de breedte, afhankelijk van de richting van de nerf. Daarna werden ze in groepjes van drie naar de begane grond, de eerste verdieping en de zolderruimte gebracht. De eigenaar maakte de sneden persoonlijk met een watermachine.

De trappen combineren treden van rood marmer en witte stootborden, uitgevoerd in metselwerk door een ambachtelijke marmerbewerker, net als de gebogen openingen in de vloer, die met de hand zijn gemaakt. De plint van de gevel is Portugees geschuurd marmer, gekozen als herinnering aan de grootouders van moederskant. De badkamers zijn van groen, rood en geel marmer, gecombineerd met wit aan de bovenkant.

Het smeedwerk
De balustrades van de trap en van de lichtbinnenplaats zijn met de hand gesmeed samen met meester Luís: er werd de cirkel op karton afgetekend en, hamer tegen aambeeld, vormde men elk onderdeel totdat de kromming werd bereikt. Daarna werden ze aan de vloerplaat bevestigd, paal voor paal.

Voor wie is dit huis
Voor wie begrijpt dat er dingen zijn die tegenwoordig niet meer worden gebouwd. De kosten om vandaag deze woning na te maken —marmer in die hoeveelheid, kastanjehout, baksteen bewerkt met de hand, ambachtelijk smeedwerk— zouden veel hoger zijn dan die van eender welke conventionele bouw, eenvoudigweg omdat er nog maar heel weinig ambachtslieden zijn die het kunnen uitvoeren. Elke boog, elke nerf in het marmer en elke balustrade bevat uren werk, doorzettingsvermogen en zorg van degene die het heeft opgericht. Er is geen ander en het kan niet worden herhaald.