Willa na sprzedaż w Icod de los Vinos, Teneryfa

Unikalna rezydencja z XVII wieku, zbudowana w 1670 roku dla gubernatora wojskowego wyspy. Gdy pobliski port Garachico został w 1706 roku zaatakowany przez lawę z erupcji wulkanu Teide, port wyspy przeniesiono do Santa Cruz. Gubernator przeprowadził się także do Santa Cruz, a dom stracił swoją pierwotną funkcję. Zastosowanie domu w kolejnych latach jest niepewne; wiadomo jednak, że istnieje kopia aktu dotyczącego domu, pochodząca z 1923 roku. Wiadomo, że w tym czasie na frontowej części domu znajdował się niewielki sklep, w którym mieści się Estudio Nelson, poświęcone sprzedaży artykułów gospodarstwa domowego.

Gdy obecni właściciele kupili dom w 2004 roku, pozostawał on pusty przez 15 lat. Ostatnie 18 lat poświęcono na jego renowację, w możliwie największym stopniu wykorzystując oryginalny kamień i drewno z gatunku tea wszędzie. Tea to miejscowy, żywiczny, ciężki sosnowy gatunek, występujący na wyspach Teneryfa i La Palma, odporny na termity.

Pierwotnie parter służył głównie do trzymania koni, a większość otaczających domów wykorzystywano wówczas dla personelu związanego z gubernatorem.

Parter wejścia głównego mieści teraz salę Indii, z meblami i przedmiotami przywiezionymi z Indii przez obecnych właścicieli, oraz gabinet, z obrazami i pamiątkami po admirałze Nelsonie. Nelson zaatakował Teneryfę i został pokonany; nie tylko przegrał bitwę, ale też stracił ramię. Doskonale się zregenerował i pozostał u gubernatora przez rok, zanim powrócił do Anglii. Inne obrazy w sali to dzieła przedstawiające Szekspira oraz Henryka VIII Anglii wraz z jego sześcioma żonami, w tym pierwszą żoną, Katarzyną Aragońską, a także cara i carową Rosji, między innymi. Jest też wspaniały kominek.

Przez westybul dochodzi się do centralnego patio, które obecnie mieści staw z rybami z centralną fontanną i jest otoczone paprociami oraz kamiennymi siedziskami. Oprócz drzwi prowadzących do Sali Indii i gabinetu, jest dostęp do windy, która prowadzi na dwa górne piętra oraz do drzwi prowadzących na galerię. Galeria mieści 18 obrazów przedstawiających Dziewicę Maryję, malowanych przez różnych artystów, wszystkie o spokojnym i wyciszającym charakterystycznym wyglądzie tych dzieł. Znajduje się tam również znakomicie rzeźbiona wnęka/gabinet, biurko oraz krzesło, o którym sądzi się, że należało do elitarnego prawnika z Półwyspu, a także trzy krzesła masońskie, które prawdopodobnie należały do obecnych właścicieli w czasie ich związanej z lożami masońskimi aktywności w centralnym Londynie. Na końcu patio znajdują się dwa pokoje typu suite z łazienkami z prysznicem. Po prawej stronie jest wejście do małego, zacienionego patio, do którego wychodzi okno przyległego pokoju z prysznicem, oraz sąsiadujący pokój wykorzystywany jako pokój do szycia. Obok głównej klatki schodowej znajduje się wejście do strefy jeszcze nie w pełni ukończonej, w której mieści się biuro z trzema dodatkowymi pomieszczeniami oraz kolejne duże wejściowe drzwi od strony ulicy, a także wejście na górny poziom ogrodu.

Z wyjściowych drzwi patio przechodzi się do garderoby domu, z fontanną przed wejściem. Następnie są schody do ogrodu oraz stopnie nad zbiornikiem wody, przeznaczonym do magazynowania wody dla mieszkania i pralni. Ponadto dostępne są dwie fontanny ze słodką wodą dla domu. Na zewnątrz znajduje się nieformalna kuchnia z kamiennym stołem i ławkami z widokiem na ogród. Stąd kamienne schody prowadzą na pierwsze piętro: na górze znajduje się stół jadalniany dla nieformalnej kuchni; na dole jest jeszcze inna kolekcja niebiesko-białej zastawy, podobna i uzupełniająca tę z głównej kuchni.

Z patio, przez główne schody z drewna tea, dochodzi się do dużego półpiętra prowadzącego do trzech głównych sal: salonu, pokoju dziennego i jadalni, wszystkie połączone. Trzy pomieszczenia są umeblowane antycznymi meblami, z dużą liczbą obrazów, ściennymi konsolami i lampami wiszącymi (kryształowymi). Obok jadalni, o pojemności 12 gości, znajduje się zamknięty balkon z drewna tea z widokiem na ogród. Zasłony w tych pomieszczeniach oraz w całym domu wykonano w rodzinie Dávila, która szyła zasłony dla pałacu Buckingham oraz dla wielu arystokratycznych domów w Anglii.

Kuchnia wychodzi z jadalni i ma także drzwi do salonu oraz na główne półpiętro. Wyposażona jest w dwa antyczne, rzeźbione kredensy oraz rzeźbioną szafę z blatami do jedzenia w kuchni, wraz z sześcioma antycznymi krzesłami. Przechowywanie dominuje w tym pomieszczeniu, z kamiennymi/marmurowymi blatami w jej przypadku oraz dużą kolekcją niebiesko-białej porcelany na ścianach. Wszystkie urządzenia są elektryczne w zakresie zmiany klimatu: 2 piekarniki Zanussi, lodówka/zamrażarka Samsung, 2 płyty indukcyjne Lazer 3-polowe, elektryczna salamandra, mikrofalówka Bosch oraz piec parowy Siemens.

Z głównego półpiętra, z pięcioma pomocniczymi marmurowymi stolikami z chińskimi donicami oraz fascynującą kolekcją rzeźb o tematyce religijnej, zebranych z całego świata, dwie pary drzwi łączą się z trójkątnym korytarzem nad centralnym patio. Korytarz prowadzi do trzech sypialni: dwie mają wspaniałe łóżka z baldachimem, a jedna ma koronę; wszystkie są w układzie typu suite z łazienkami z prysznicem. Korytarz prowadzi do pokoju sypialnianego z kolejnym przyległym pomieszczeniem używanym jako garderoba, przygotowanym do przekształcenia w łazienkę z prysznicem i garderobę.

Z głównego półpiętra jest także klatka schodowa i winda do biblioteki oraz górny taras na drugim piętrze. Biblioteka rozciąga się na całym domu i ma obszerną kolekcję książek, głównie po angielsku, ale także po hiszpańsku i francusku, na wiele tematów: historia, kuchnia i ogrodnictwo, a także powieści, słowniki i encyklopedie. Na ścianach są też dzieła sztuki, gdzie jest miejsce. Dwoje drzwi prowadzi na taras dachowy/na azoteę, z wspaniałymi widokami na drago i park oraz wulkan Teide z jednej strony, a na pola bananowców i morze z drugiej. Taras zdobią rzeźby przedstawiające krany i smoki oraz karmniki dla roślin.

Ogród jest rozplanowany na trzech poziomach wysokości. Ma jeszcze jedno wejście od strony ulicy oraz boczne przejście/bramę, która prawdopodobnie była wejściem pod numer 9, ponieważ dom ma obecnie dwa numery: 7 i 9. Numer 9 już nie istnieje. W ogrodzie przylegającym do domu znajduje się pomieszczenie gospodarcze oraz sala pomp dla systemu wodnego.

Teren jest miejski i, pod warunkiem zgody na plan budowlany, można na nim budować. Ostatnio właścicielom przyznano pozwolenie na budowę garażu dwustanowiskowego, ale nie zostało to ukończone. Mimo to pojawiło się kilka pomysłów w zależności od tego, jak wykorzystywany byłby główny dom: gdyby pozostał jako dom mieszkalny, mógłby również zostać przekształcony w garaż z pokojami dla personelu na górze.

Okolica jest bardzo spokojna. Droga to ślepy zaułek, a na jego końcu znajduje się kaplica Angustias, z słynną rzeźbą Maryi z Angustias, która w zeszłym roku została wypożyczona do muzeum w Madrycie i niedawno została zwrócona.