Dom na sprzedaż w Boal, Asturia

Zanurzona w zielonych łąkach asturyjskich, dokładnie w Doiras, Boal, Zachodniej Asturii, z panoramicznymi widokami 360º na całe urok regionu. Ta nieruchomość o dużym tradycyjnym znaczeniu, jest zbudowana z kamienia i znajduje się w bardzo akceptowalnym stanie konserwacji, biorąc pod uwagę jej wiek, jest w pełni możliwa do zamieszkania i jest w przeważającej części umeblowana typowymi meblami z epoki, wykonanymi na wymiar zarówno pod względem projektu, jak i materiałów.

Mieszkanie charakteryzuje się bardzo dobrym naturalnym oświetleniem we wszystkich pokojach i strefach nieruchomości, składa się z 4 kondygnacji o powierzchni 99 m² / powierzchni zabudowanej: Półpiwnica przeznaczona na garaż z łazienką i pomieszczeniem gospodarczym, Pierwsze i Drugie piętro oraz 70 m² / powierzchni zabudowanej na Kondygnacji Poddasza. Te 3 kondygnacje mieszkalne mają przedsionek, obszerne główne rustykalne salon-jadalnię, w pełni umeblowaną na wymiar, podwójną tradycyjną kuchnię, w pełni wyposażoną w materiały oraz piec/kuchenkę z epoki, uzupełnioną o wyposażenie wraz z odpowiednimi spiżarniami; trzy sypialnie, drugi salon, dwie łazienki oraz mieszkalne poddasze.

Chociaż stan jest dobry, ze względu na swój wiek wymaga prac i dostosowań.

Dom posiada własną ogrodzoną działkę, z bezpośrednim wejściem, bardzo blisko miejscowości Boal, gdzie znajdziemy wszystkie usługi, a także połączenie z Navia i ze wszystkimi plażami oraz nadmorskimi miejscowościami. Miejsce z historią, tradycją i urokiem w asturyjskim raju.

Wyróżnić zaporę i zbiornik w Doiras na trasie rzeki Navia.

Jako informacja dotycząca nieruchomości, która może nieco opóźnić datę podpisania aktu kupna-sprzedaży: znajduje się ona w uzgodnieniu katastralnym i rejestrowym.

dane historyczne Boal

Etymologicznie nazwa Boal pochodzi od łacińskiego terminu „boalar”, wspólne grunty przeznaczone do wypasu bydła, naturalnego środowiska istniejącego na tym obszarze oraz miejsca, w którym wzniesiono pierwszą kaplicę w parafii, poświęconą Apostołowi Jakubowi.

1. Prehistoria i Starożytność
Najwcześniejsze zachowane przejawy kulturowe odpowiadają okresowi Prehistorii, zaawansowanego neolitu, III tysiącleciu p.n.e. i stanowią serię kurhanów lub pojedynczych grobowców należących do populacji hodowców zamieszkujących region, położonych przede wszystkim w wyższych partiach terenu, niemal zawsze powyżej 800 metrów. Występują zasadniczo w dwóch obszarach: jeden, który zaczyna się na Północnym Zachodzie gminy i idąc w kierunku Północno-Wschodnim dochodzi do granicy z gminą Coaña, gdzie m.in. znajdują się pozostałości kurhanów z Chao das Gavitas, Santín, Trapella, Caho das Llagúas i Peña de Xugos; drugi, na skraju Południowo-Wschodnim, z dolmenem w Cornías, kurhanem Campo Maún i innymi.

Jedynym stanowiskiem odpowiadającym epoce brązu jest zespół malowideł „Cova del Demo”, wyjątkowy w sztuce naskalnej kantabryjskiej, ponieważ są to schematyczne postacie malowane czerwoną, mineralną pigmentacją.

2. Średniowiecze
Pierwsze pisemne wzmianki o naszym terytorium pojawiają się pod koniec XI wieku i na początku XII wieku, w dokumentacji ówczesnych instytucji kościelnych, konkretnie w „Libro Registro” klasztoru Corias oraz w „Libro de los Testamentos” katedry w Oviedo.

3. Nowożytność
Kluczowy fakt ma miejsce na początku tego etapu historycznego i stanowi proces odłączenia oraz sprzedaży parafii, a następnie późniejsze utworzenie gminy (Concejo) Boal. Proces ten rozpoczyna się porozumieniem między Filipem II a papieżem Grzegorzem XIII w kwietniu 1574 roku, na mocy którego zezwala się na rozparcelowanie dóbr Kościoła.

XIX wiek
Na początku stulecia Boal ucierpiał w wyniku wydarzeń Wojny o Niepodległość: w dniu 19 marca 1809 roku miejscowość została najechana przez żołnierzy Maurice’a Mathieu, co spowodowało zniszczenia, grabieże i zgony; zgony te są wyraźnie potwierdzone w archiwum parafialnym Boal, co sprawiło, że liczba zmarłych z wszelkich tytułów w tym roku wyniosła 111, wobec 62 w roku poprzednim.

XX wiek
Nie ma wątpliwości, że wspomniane pod koniec XIX wieku kryzysy demograficzne i gospodarcze znalazły ujście w emigracji zamorskiej. Emigracja ta jest wczesna jak na gminę o położeniu geograficznym Boal, ponieważ już w 1859 roku mamy świadectwo pięciu mężczyzn, którzy w wieku 14 lub 15 lat wyemigrowali do Kuby. Największa fala emigracji przypada od 1880 roku, przede wszystkim na młodych mężczyzn udających się do Kuby, choć należy wziąć pod uwagę również emigrację kobiet udających się do Buenos Aires.