Finka/Dom wiejski na sprzedaż w Salas, Asturia

Autentyczny zabytkowy pałac | Widok na góry.

Z XIV-wieczną wieżą i zabytkowym XVI-wiecznym domem z dużym patio jest to wyjątkowa okazja. Od czasu swojej pierwotnej budowy zawsze była rezydencją rodzinną. Dzięki temu zachował się w znacznym stopniu w autentycznych warunkach.

W sumie pięć pięter, pierwsze, o powierzchni ponad 500 metrów kwadratowych, mieści wiele głównych pomieszczeń do życia w tym historycznym otoczeniu.

W sumie pałac ma 1892 metrów kwadratowych, nie licząc dużego dziedzińca, i 3136 metrów kwadratowych, jeśli uwzględni się dziedziniec. Duży budynek pomocniczy (do kompleksowej przebudowy wnętrza), La Casina, ma 266 metrów kwadratowych na dwóch piętrach i jest dziełem prestiżowego architekta Luisa Bellido. Otacza go ponad 78 000 metrów kwadratowych ziemi.

Obszerny teren przylegający do nieruchomości nie nadaje się obecnie do zabudowy. Jednak w przypadku podobnych nieruchomości zezwolono na nową budowę, zawsze na istniejącym terenie, aby zachęcić do turystyki, gdyby został przekształcony w hotel. Istnieje już sąsiedni budynek - wspomniany powyżej i oddzielony od głównego budynku i na terenie - który można przekształcić w dodatkowe zakwaterowanie.

Pałac zyskałby na sensownej renowacji.

Przebadano go, aby przekształcić go w luksusowy hotel, który miałby 42 pokoje.

Historia
Ten pałacowy dom, który należał do prestiżowego asturyjskiego ekonomisty i pisarza Valentína Andrésa Álvareza, pozostaje od 1883 roku do dziś w rękach tej samej rodziny.

Stąd pochodził Garcí Fernández de la Doriga, który w 1378 reprezentował Salasa na Walnym Zgromadzeniu Rad Asturyjskich. Świadkami wielu rodów są różne tarcze: García de Doriga, Valdés, Tineo, Queipo de Llano, Quirós lub Miranda.

Był teściem D. Valentín Andrés i zięć Fernándeza Bao, Mr. Indalecio Corugedo Fernández, który przeprowadził kompleksową reformę kompleksu w ostatnich latach XIX wieku i pierwszych latach XX wieku zgodnie z ówczesnym gustem.

Efektem tego momentu jest park w stylu francuskim, modernistyczna jadalnia, czy wspaniała łazienka przeniesiona z Wystawy Powszechnej w Paryżu w 1900 roku.

W późniejszym okresie Valentín Andrés Álvarez, uczeń D. José Ortega y Gasset, przyjmował niezliczonych przyjaciół na przyjemne spotkania popijane cydrem wytwarzanym na terenie posiadłości, takich jak Federico García Lorca. „W jego wysokiej wieży graliśmy w bilard” – pisał Benjamin Jarnés.

Wyraźny przykład średniowiecznej budowli reprezentacyjnej, pałac Doriga ma kwadratową wieżę zbudowaną pod koniec XIV wieku (była to jedna z nielicznych wież, których monarchowie katoliccy nie kazali burzyć, aby zapobiec buntom szlachty) oraz XVI-wieczny pałac, który był konstrukcją wokół patio z dużymi toskańskimi kolumnami podtrzymującymi belkowanie otwartego korytarza na parterze, w którym zasadniczo toczy się życie codzienne.

Otoczony parkiem otoczonym murem z blankami, z reprezentacyjną bramą również z XVI wieku, mieści w swym ogrodzonym sąsiednim budynku, co zawdzięcza prestiżowemu architektowi Luisowi Bellido, autorowi m.in. Centrum.

Krótko mówiąc, mamy do czynienia z ciekawym zespołem, utrzymywanym przez wieki jako dom w rękach prywatnych, dzięki któremu do dziś możemy podziwiać zachowane w dobrym stanie kasetonowe stropy, drewniane podłogi oraz oryginalne meble z XVI wieku lub kwalifikowane interwencje z kolejnymi manifestacjami artystycznymi. Upływ wieków i ciągłe wojny nie przeszkodziły mu w przetrwaniu.