Dom na sprzedaż w Sant Quintí de Mediona, Barcelona

To rok 1916, kiedy rodzina Soler-Miró, pochodząca z Barcelony, postanawia przenieść się do Sant Quintí de Mediona. Ojciec, Esteve Soler, był zamożnym przemysłowcem włókienniczym, który dorobił fortunę w czasie pierwszej wojny światowej dzięki kontraktom z francuskimi firmami.

Tak zaczyna się historia domu Els Soler w Sant Quintí. Zajmuje on 390 m² i dzieli się na różne kondygnacje. Zmęczony zgiełkiem Barcelony i przyciągnięty przez winnice Penedès, kupuje dom ze względu na jego eleganckie, geometryczne przestrzenie, rozległy ogród o ponad 100 m² zaprojektowany tak, by współbrzmiał z echem ptaków i spokojem wiatru przechodzącego między działkami, oraz styl wyraźnie noucentystyczny.

Kontynuujemy na poziomie ulicy i przechodzimy przez kute żelazne drzwi z szybą. Przed nami pojawiają się wozownie. Z miejscem na trzy samochody ustawione w linii, jest to przedsionek dziedzińca. Jego żona, Montserrat Miró, była kobietą wykształconą i wyrafinowaną, z pasją do malarstwa i poezji.

Oboje podzielali przekonanie, że Catalunya musi być nowoczesna, obywatelska i śródziemnomorska, i marzyli o uporządkowanym, wykształconym oraz pięknym społeczeństwie. Schodzimy do piwnic, obecnie przekształconych w przestrzeń na koncerty i niewielkie, poetyckie wieczory.

Poziom ulicy uzupełnia duży salon-kuchnia z wyjściem na patio oraz sala do czytania. Wchodzimy na kolejną kondygnację. Schody stanowią część uroku, przechodzimy nimi aż do pierwszego piętra. Obecnie utworzono niezależne mieszkanie.

Pewnego majowego popołudnia do domu dotarł powóz zaprzężony w konie. Zsiadł z niego Eugeni, przyjaciel Esteve od czasów, gdy obaj spotykali się w intelektualnych kręgach Barcelony. To właśnie tutaj jako gość honorowy zatrzymał się na całe lato.

Kondygnacja oferuje 3 duże sypialnie oraz gabinet łączący się z salonem. Podczas pobytu zachwycił się ciszą Penedès, jego uporządkowanymi wzgórzami, złotym światłem zachodu słońca oraz architekturą domu Els Soler de Sant Quintí, doskonale zharmonizowaną z ideałami Noucentisme: proporcją, jasnością, rozumem i pięknem.

Jedną z rzeczy, które najbardziej mu się podobały, było wyglądanie przez łuki okien i rozmowa o sztuce oraz tworzenie kulturalnej, nowoczesnej kultury katalońskiej. Jednego z tych dni, gdy cisza go oczarowywała, Eugeni, wychylony przez okno kuchni, napisał glosę inspirowaną Sant Quintí de Mariona, w której opisywał „casa catalana d’ ordre i bellesa, on la Intel·ligència i la vinya conviuen amb harmonia mediterrània”.