Dom na sprzedaż w Sant Quintí de Mediona, Barcelona

W 1916 roku rodzina Soler-Miró, pochodząca z Barcelony, postanawia przenieść się do Sant Quintí de Mediona. Ojciec Esteve Soler był zamożnym przemysłowcem tekstylnym, który dorobił się fortuny w czasie I wojny światowej dzięki kontraktom z francuskimi firmami. Tak zaczyna się historia domu ELS SOLER DE SANT QUINTÍ. Z powierzchnią 390 m² dzieli się na różne piętra. Znużony zgiełkiem Barcelony i przyciągnięty winnicami Penedès, kupuje dom ze względu na jego eleganckie przestrzenie geometryczne, duży ogród o powierzchni ponad 100 m² zaprojektowany dla echa ptaków i spokoju wiatru przechodzącego przez działki oraz styl wyraźnie noucentystyczny. Przechodzimy na parter i przez żelazne drzwi z witrażem. Przed nami pojawiają się garaże. Z miejscem na trzy samochody w linii, jest to przedsionek patio. Jego żona, Montserrat Miró, była kobietą wykształconą i wyrafinowaną, pasjonującą się malarstwem i poezją. Oboje dzielili przekonanie, że Katalonia powinna być nowoczesna, obywatelska i śródziemnomorska, i marzyli o uporządkowanym, wykształconym i pięknym społeczeństwie. Schodzimy do piwnic, obecnie przekształconych w strefę na koncerty i małe wieczory poetyckie. Parter uzupełnia duży salon-kuchnia z dostępem do patio oraz czytelnia. Wchodzimy na piętro. Schody są częścią uroku, który pokonujemy aż na pierwsze piętro. Obecnie stworzono tam niezależne mieszkanie. Pewnego majowego popołudnia, powóz zaprzężony w konie przyjechał pod dom. Z niego wysiadł Eugeni, przyjaciel Esteve'a z czasów, gdy obaj uczęszczali do intelektualnych kręgów barcelońskich. To tutaj, jako honorowy gość, zatrzymał się na całe lato. Piętro ma 3 przestronne sypialnie oraz biuro, które łączy się z salonem. Podczas swojego pobytu zachwycał się spokojem Penedès, uporządkowanymi wzgórzami, złotym światłem zachodu słońca oraz architekturą domu ELS SOLER DE SANT QUINTÍ, doskonale harmonizującą z ideami noucentyzmu: proporcją, klarownością, rozumem i pięknem. Jedną z rzeczy, które najbardziej mu się podobały, było zaglądanie przez łuki okien i rozmowy o sztuce oraz tworzeniu wykształconej i nowoczesnej kultury katalońskiej. Pewnego dnia, gdy spokój go oczarował, a on zaglądał przez okno kuchni, Eugeni napisał glosę inspirowaną Sant Quintí de Mariona, w której opisywał "kataloński dom porządku i piękna, gdzie inteligencja i winnica współistnieją w śródziemnomorskiej harmonii".