Apartament na sprzedaż w Gandia, Walencja

Mieszkanie: 76 m2 dobrze wykorzystane

76 m2 powierzchni zabudowanej · 8. piętro · Schody 4 · Budynek z 2001 roku

Są mieszkania o 90 metrach, które sprawiają wrażenie małych, i takie o 76, które wydają się ogromne. Różnica prawie nigdy nie tkwi w metrażach: tkwi w tym, jak je rozdzielono.

Tutaj nie ma korytarzy, które nie prowadzą donikąd, ani pokoi, w których łóżko dotyka dwóch ścian. Każdy metr ma swoje zadanie, dlatego czteroosobowa rodzina mieszka tu bez uczucia, że sobie przeszkadza.

Trzy prawdziwe sypialnie

Główna ma miejsce na łóżko małżeńskie, szafę i przestrzeń, by swobodnie się poruszać. To nie jest pokój, do którego wchodzi się bokiem.

Druga to pokój dla dzieci: we wrześniu — gabinet/studio; w sierpniu — kwatera generalna drzemek, które nikt nie śpi.

Trzeci pokój robi różnicę między mieszkaniem wakacyjnym a rodzinnym. To pokój gościnny: Twoi rodzice na tydzień w lipcu, Twoja siostra z kuzynami 15 sierpnia i ci znajomi, którzy mówią „tylko na dwie noce”, a zostają na pięć. Mieszkanie dwupokojowe zmusza do powiedzenia „nie”. To daje możliwość odpowiedzenia „tak”.

Dwie pełne łazienki

W karcie mieszkania wygląda to jak drugorzędny szczegół, ale w prawdziwym życiu jest decydujące. Cztery osoby, poranek w sierpniu, wszyscy chcą się umyć pod prysznicem, zanim zejdziecie na plażę. Z jedną łazienką to czterdzieści minut negocjacji. Z dwiema — piętnaście i nikt nie dyskutuje. A we wrześniu, przy rutynie szkoły i pracy, przestaje to być tylko wygoda — staje się tym, co sprawia, że dom działa.

Kuchnia i salon

Kuchnia to miejsce, gdzie przygotowuje się śniadanie, zanim zejdziecie do basenu, i gdzie składa się szybki obiadokolacja, gdy wracacie z piasku głodni, z piaskiem na stopach. Praktyczna: ma przestrzeń roboczą, szafki i miejsce na pralkę.

Salon to pomieszczenie, z którego korzysta się najczęściej i które najbardziej się lubi. Tam je się późno, tam ogląda się mecz, tam je się kolację o jedenastej, gdy upał już opadł, a śródziemnomorski wieczór zachęca, by zostać jeszcze chwilę. Dzięki światłu wpadającemu przez okna na poziomie ósmego piętra to pokój, w którym lampy nie są potrzebne aż do późnego popołudnia.

Taras

A potem jest taras — między czerwcem a wrześniem będzie to najczęściej używane pomieszczenie w domu.

Taras na ósmym piętrze to nie zwykły taras: czyste powietrze, szerokie widoki i ta poczucie bycia ponad wszystkim, którego nie daje trzecie piętro. Tam je się śniadanie w stroju kąpielowym, zanim zejdziecie do basenu, tam ręcznik wysycha w dwadzieścia minut, tam kończą się noce sierpnia — jedenasta trzydzieści, stół w połowie posprzątany, dzieci uśpione i nikt nie ma jeszcze zamiaru wchodzić do środka.

W metrach to nie liczy się jako salon. W codziennym życiu — to „pół domu” więcej.

Trzeba go remontować?

Bądźmy szczerzy, bo to właśnie sprawia, że wizyta ma sens: to mieszkanie dopuszcza odświeżenie/ponowny układ. Nowe meble, trochę farby, może aktualizacja jakiegoś wykończenia — i masz mieszkanie jak z katalogu.

Ale nie potrzebuje remontu, żeby dało się w nim mieszkać. Nie czeka na prace, ani pozwolenia wspólnoty, ani budżety dla ekip budowlanych, które w sierpniu nie odbierają telefonu. Jeśli podpiszesz w październiku, w lipcu jesteś już „w środku”. A jeśli wolisz nadać mu swój charakter, masz osiem miesięcy, żeby zrobić to spokojnie.

To jest wolność, jaką niewiele mieszkań w tej cenie daje: możliwość remontu, a nie obowiązek.

Dlaczego ósme piętro nie jest tym samym co trzecie

To jest coś, czego prawie nikt nie wyjaśnia, kiedy szukasz mieszkania, i prawdopodobnie to najsolidniejszy argument w całym opisie.

Wysokości się nie remontuje. Możesz zmienić kuchnię, postawić ściankę działową, położyć nowe podłogi, wymienić okna. Tego nigdy nie zrobisz — nawet wydając bardzo dużo pieniędzy — żeby podnieść swoje mieszkanie o cztery piętra. Albo masz je od początku, albo już nigdy go nie będziesz mieć.

A w strefie nadmorskiej, latem, różnica między trzecim a ósmym piętrem to różnica między znoszeniem lata a cieszeniem się nim.

Światło niezależne od nikogo

Na parterze i piętrach pośrednich Twoje światło zależy od budynku naprzeciwko, od wysokości drzew/zakrzaczenia oraz od tego, czy sąsiad zamknął taras. Na ósmym piętrze nie zależy od nikogo. Światło wpada bezpośrednio