Willa na sprzedaż w La Redondela, Isla Cristina, Huelva

W cichej ulicy La Redondela, kilka minut od plaż Isla Cristina i godzinę od portugalskiego Algarve, stoi dom, który nie przypomina żadnego innego na wybrzeżu Huelva. To nie jest nieruchomość budowana seryjnie, do której dodano detale: to dzieło przemyślane, narysowane i wykonane ręcznie przez lata przez jego właściciela, który chciał pod jednym dachem zebrać warstwy, jakie przeszły przez tę ziemię —fenicką, tarsycką, rzymską, andaluzyjską— i wznieść na ich podstawie dom do mieszkania.

Kobierzec kalifalski
Serce domu stanowi dziedziniec o podwójnej wysokości podtrzymywany przez dwanaście ręcznie sztukowanych na żółto kolumn oraz zwieńczony dwunastoma łukami podkowymi z widocznej cegły, białej i czerwonej naprzemiennie, na wzór Mezquity de Córdoba. W centrum znajduje się fontanna. Nad nią okrągły otwór w stropie, który rzuca naturalne światło na całe mieszkanie nawet przy zamkniętych wszystkich drzwiach i oknach. Z sufitu zwisa, podwieszona na łańcuchu, kutwa w formie lampy, którą właściciel wymyślił jako symbol zjednoczenia więzi między kulturami. A na stropie dziedzińca, rzeźbiona muszla przegrzebka: Camino de Santiago.

Łuki nie zostały zakupione. Formy zrobiono tutaj: budżet w żelazie wynosił tysiąc euro, więc kupiono płyty drewnopochodne i elastyczny plastik za sto dwadzieścia, przymocowano sznurek do ołówka i ręcznie wytyczono krzywizny. Razem cztery formy. Cegły przyciął właściciel, sztuka po sztuce. Wypolerowanie i czyszczenie dwunastu łuków oraz filarów wykonano ręcznie, przy użyciu kawałków pianki z materaca.

Marmury
Około 260 m² białego marmuru z Grecji pokrywa posadzki trzech kondygnacji. Przyjechał na osiemnastu paletach, które rozładowała ciężarówka na chodniku po przeciwnej stronie. W miesiącach lipiec i sierpień, płyta po płycie, za pomocą pędzla i wody, stopniowo ujawniano ciemne żyłkowanie każdej sztuki, aby zdecydować, które elementy będą pełne, a które trzeba będzie ciąć wzdłuż lub w poprzek — zależnie od kierunku żyły. Następnie przenoszono je po trzy na raz na parter, pierwsze piętro i poddasze. Właściciel osobiście wykonał cięcia przy użyciu maszyny do cięcia wodą.

Schody łączą stopnie z czerwonego marmuru i podstopnice z białych płyt (tablice), wykonane na budowie przez rzemieślnika marmurarza, tak samo jak zakrzywione wnęki w posadzce, wykonane ręcznie. Cokół elewacji to portugalski marmur escarcilhado, wybrany jako pamiątka po dziadkach ze strony matki. Łazienki są z marmuru zielonego, czerwonego i żółtego, połączonego z bielą w górnej części.

Kucie (forja)
Balustrady schodów oraz dziedzińca światła zostały wykuwane ręcznie wraz z mistrzem Luís: zaznaczało się okrąg na kartonie i, młotem przeciw kowadłu, nadawało się kształt każdemu elementowi, aż uzyskało się krzywiznę. Następnie przylutowano je do stropu, filar po filarze.

Dla kogo jest ten dom
Dla kogoś, kto rozumie, że pewnych rzeczy już się nie buduje. Koszt odtworzenia dziś tej nieruchomości — marmur w takiej ilości, kasztanowe drewno, cegła obrabiana ręcznie, kowalstwo rzemieślnicze — byłby znacznie wyższy niż koszt jakiejkolwiek zwykłej inwestycji, po prostu dlatego, że zostało bardzo niewielu rzemieślników zdolnych do wykonania takiego dzieła. Każdy łuk, każda żyła marmuru i każda balustrada kryją w sobie godziny pracy, wytrwałości i troski osoby, która ją wzniosła. Nie ma drugiego takiego i nie da się go powtórzyć.