Najtańsze nadmorskie okolice Hiszpanii do zakupu nieruchomości

Zakup domu na hiszpańskim wybrzeżu zwykle nie jest opcją dla osób z ograniczonym budżetem, ponieważ nieruchomości w miejscowościach nadmorskich cieszą się dużym popytem, a ich podaż jest niewielka. Istnieją jednak okolice, w których dom na stałe zamieszkanie jest stosunkowo przystępny cenowo, a w niektórych przypadkach, zwłaszcza w przypadku domu wakacyjnego, jest wręcz tani jak na europejskie warunki.

Podając średnie ceny zakupu w poniższych miejscowościach, przyjęliśmy nieruchomość o powierzchni 100 metrów kwadratowych. Może to być na przykład przestronne mieszkanie trzypokojowe lub niewielka willa. Podane ceny nie są jednak sztywne: dokładny typ nieruchomości i jej lokalizacja mogą znacząco wpłynąć na koszt.

Centrum wielu nadmorskich miejscowości leży często kilka kilometrów w głębi lądu, a ich dzielnice przy plaży latem zajmują niemal wyłącznie miejscowi, którzy przeprowadzają się wtedy do swoich drugich domów. Kto zdecyduje się zamieszkać w samym mieście, i tak będzie dość blisko plaży, by z niej korzystać (zwykle to pięć lub dziesięć minut jazdy samochodem albo dwadzieścia minut na rowerze), a dom kupi za znacznie mniejsze pieniądze.

Starsze nieruchomości, wybudowane przed 2000 rokiem, są zazwyczaj tańsze, a w zależności od gotowości do remontu domu i jego zakresu można zaoszczędzić jeszcze więcej. Prace remontowe mogą być jedynie kosmetyczne, od odświeżenia ścian lub wymiany płytek po wymianę kuchni i łazienki, albo obejmować poważne prace konstrukcyjne. W pierwszym przypadku można nawet zdecydować się na zachowanie oryginalnego, kilkudziesięcioletniego wystroju, zwłaszcza jeśli nieruchomość ma służyć jako dom wakacyjny, a dzięki temu wydaje się mniej.

Jeśli nieruchomość nie będzie głównym miejscem zamieszkania, nie potrzeba tak dużej powierzchni, co również obniża koszty.

Galicja

Można by się spodziewać, że najtańsze nadmorskie nieruchomości w Hiszpanii znajdują się na północy, gdzie lata są chłodniejsze i krótsze, a region nie leży na międzynarodowym szlaku turystyki plażowej. Niekoniecznie tak jest, choć osiem z dziesięciu najtańszych nadmorskich miejscowości dla kupujących nieruchomości znajduje się w Galicji, w skrajnie północno-zachodniej części kraju.

Ta zielona i malownicza kraina ma niewiele wspólnego z tym, jak zwykle wyobrażamy sobie hiszpańskie wybrzeże. Zamiast palm zobaczymy tu bujny, trawiasty krajobraz, który zimą, jesienią i wiosną cieszy się stałym światłem i bardziej przypomina północną Europę. Szmaragdowe krajobrazy Galicji, surowe klify i liczne ujścia rzek, zwane rías, są często porównywane do Szkocji i Irlandii, a region rzeczywiście ma z obiema tymi krainami silne więzi historyczne.

Galicja to dobry wybór dla osób, które szukają miejsca naprawdę „hiszpańskiego” nawet w szczycie sezonu wakacyjnego (to popularny kierunek wakacji spędzanych w kraju) i w którym lata, choć bardzo ciepłe, są mniej upalne i wilgotne niż na tradycyjnych wybrzeżach Costa.

Według Tinsa (2025) północne wybrzeże Galicji pozostaje najtańsze w Hiszpanii: średnio około 159 000 € za nieruchomość o powierzchni 100 m² w gminach nadmorskich. Najtańsze poszczególne miejscowości leżą w prowincji Lugo: Burela (około 90 000–110 000 € za nieruchomość o powierzchni 100 m²), Viveiro i Foz; w prowincji Pontevedra: Marín, Boiro i Vilagarcía de Arousa; a w prowincji A Coruña: Ferrol i Ribadeo. Prowincja Lugo odnotowała w 2025 roku największy wzrost cen spośród wszystkich prowincji nadmorskich (o 28,21% rok do roku), co wskazuje na rosnący popyt, choć ceny pozostają jednymi z najniższych na hiszpańskim wybrzeżu.

Costa Cálida (region Murcji)

Trzy z nadmorskich prowincji o najtańszych nieruchomościach leżą niemal na przeciwległym krańcu kraju niż Galicja, na południowym wschodzie. Jedną z nich jest Murcja, region obejmujący jedną prowincję, tuż na południe od Costa Blanca, który znacznie bardziej odpowiada typowemu wyobrażeniu o kierunku, w którym kupuje się dom wakacyjny.

Na Costa Cálida są pola golfowe, kurorty uzdrowiskowe i osiedla zbudowane z myślą o turystach, mieszka tu też duża i dobrze zakorzeniona społeczność z północnej Europy. Cudzoziemcy odkryli jednak ten region stosunkowo niedawno w porównaniu z Balearami, Wyspami Kanaryjskimi, Costa Blanca i Costa del Sol, dlatego pozostaje tańszy i mniej zatłoczony. Od dawna jest popularny wśród Hiszpanów jako zimowy kierunek wypoczynku, dzięki ciepłym temperaturom przez cały rok nad Mar Menor, „morzem śródlądowym” otoczonym z trzech i pół stron przesmykiem, czyli wąskim pasem lądu znanym jako La Manga, w okolicach Cartageny.

Murcja kosztuje średnio około 167 000 € za nieruchomość o powierzchni 100 m², co czyni ją jedną z trzech najtańszych nadmorskich prowincji w Hiszpanii. Wśród najtańszych miejscowości są: Mazarrón (średnio około 191 000 € za nieruchomość o powierzchni 100 m², przy czym w centrum, z dala od plaży, ceny są niższe), La Unión i Lorca. Warto zauważyć, że ceny w Murcji wzrosły w 2025 roku gwałtownie, o 23,5% rok do roku, co odzwierciedla szybko rosnący popyt, dlatego ta okolica przestaje być cichą okazją, jaką była kiedyś.

Prowincja Almería

Tuż na południe od Murcji, w rozległej Andaluzji, wybrzeże prowincji Almería jest bardzo wielokulturowe. Niemal połowa mieszkańców Níjar to cudzoziemcy, a w Vícar, El Ejido i Roquetas de Mar stanowią oni około jednej trzeciej. W Partaloa, Arboleas i Bédar odsetek mieszkańców bez hiszpańskiego obywatelstwa sięga dwóch trzecich.

Mieszkańcy z północnej Europy stanowią niewielką mniejszość, zwłaszcza w dzielnicy La Cañada oraz w osiedlach poza miastem: Roquetas de Mar, Mojácar, Arboleas i Cuevas de Almanzora. Choć jest ich znacznie mniej, w Mojácar i Cuevas de Almanzora mieszkają zadomowione społeczności Niemców.

Księżycowy krajobraz Almerii obejmuje jedyną „oficjalną” pustynię Europy, która była tłem dla licznych filmów, a prowincja jest też jednym z największych producentów rolnych w Hiszpanii. Plaże na Costa Almería są często dzikie i nietknięte, choć latem cieszą się dużą popularnością.

Almería dzieli ogromny Park Narodowy Sierra Nevada z sąsiednią prowincją Granada. Ponieważ w Sierra Nevada znajduje się jedyny ośrodek narciarski w południowej połowie Hiszpanii i jeden z największych w kraju, turystyka trwa tu przez cały rok.

Almería kosztuje średnio około 150 000 € za nieruchomość o powierzchni 100 m² (dane INE, koniec 2025 roku), co czyni ją drugą najtańszą nadmorską prowincją w Hiszpanii. Najtańsze miejscowości to Adra (około 126 000 €), Vícar (około 119 000 €, a w La Gangosa około 87 000 €, w Puebla de Vícar 90 000 €), Lubrín (około 70 000 €) i Roquetas de Mar (około 153 000 €). Według danych z ofert thinkSPAIN nieruchomości za mniej niż 100 000 € można znaleźć również w mniejszych miejscowościach i wśród starszych nieruchomości z rynku wtórnego, choć zwykle wymagają one remontu.

Prowincja Granada: Costa Tropical

Bezpośrednio na zachód od Almerii prowincja Granada jest prawdopodobnie jedynym nadmorskim kierunkiem wakacyjnym w Hiszpanii, który słynie z czegoś innego niż plaże. Podróżnicy z każdego kontynentu jadą do Granady, by zwiedzić ogromny kompleks pałacowy Alhambry, ale jej wybrzeże bywa pomijane na rzecz najbliższej sąsiadki, Costa del Sol.

Wybrzeże Granady, znane jako Costa Tropical, leży w rzeczywistości blisko północnego krańca strefy subtropikalnej i ma łagodny klimat przez cały rok, w przeciwieństwie do krótkich lat oraz chłodnych jesieni i wiosen w głębi lądu. Jest stosunkowo nietknięte i spokojniejsze niż większość pozostałych wybrzeży Andaluzji, i właśnie to przyciąga wielu mieszkających tu Europejczyków. Dzięki temu jest ich tu mniej i łatwiej wtopić się w lokalne otoczenie.

Tylko około 10% mieszkańców Costa Tropical to cudzoziemcy, a są oni bardzo zróżnicowani: reprezentują nawet 90 narodowości. W miejscowościach najchętniej wybieranych przez Europejczyków, takich jak Almuñécar, Salobreña i Motril, około 30% cudzoziemców to Brytyjczycy i Niemcy. Znaczną mniejszość, zwłaszcza w Almuñécar, stanowią osoby ze Skandynawii, Francji i Włoch.

Średnio kosztuje tu około 160 000 € za nieruchomość o powierzchni 100 m², co czyni to wybrzeże jednym z najbardziej przystępnych cenowo w Hiszpanii. Najtańsze miejscowości to Torvizcón (około 77 000 €), Albuñol (około 153 000 €), Los Guajares (około 90 000–114 000 €) i Almuñécar (około 175 000–210 000 €), ta ostatnia najchętniej wybierana przez Europejczyków, zwłaszcza Brytyjczyków, Niemców i Skandynawów.

Prowincja Tarragona: Costa Dorada

Idealna dla osób, które chcą mieszkać na wybrzeżu Katalonii, ale bez cen z Barcelony, ta śródziemnomorska prowincja wzbudza za granicą znacznie mniej zainteresowania, niż na to zasługuje. Nie leży na szlaku zorganizowanych wczasów i jest dość wiejska, choć nie odizolowana. Małe miasteczka i wsie położone blisko siebie sprawiają, że można mieszkać w znajomej, spokojnej społeczności, nie rezygnując z nowoczesnej infrastruktury i udogodnień. Cudzoziemcy stanowią znaczącą mniejszość, ale są bardzo rozproszeni: łatwo ich znaleźć, ale też łatwo ich unikać, jeśli ktoś woli całkowite zanurzenie w hiszpańskiej kulturze.

Wybrzeże Tarragony, Costa Dorada, jest znacznie mniej turystyczne niż Costa Brava i Costa Blanca. Wyjątkiem są tętniące życiem kurorty Reus, Salou i Cambrils, popularne wśród Hiszpanów, a w mniejszym stopniu wśród Europejczyków.

Poza nimi turystyka na Costa Dorada koncentruje się głównie wokół największych terenów podmokłych we wschodniej Hiszpanii, Delty Ebro. To ważny całoroczny kierunek wypoczynku na wsi i częsty cel jednodniowych wycieczek mieszkańców, którzy szukają kontaktu z przyrodą.

Tarragona kosztuje średnio około 206 000 € za nieruchomość o powierzchni 100 m² na całym wybrzeżu, co czyni ją jedną z bardziej przystępnych opcji na wybrzeżu Katalonii, choć według danych iAhorro ceny spadły w 2025 roku o 7,1%, co sugeruje pewną stabilizację po wcześniejszym wzroście. Wśród najtańszych miejscowości (w przeliczeniu na nieruchomość o powierzchni 100 m²): Sant Carles de la Ràpita (około 147 000 €, od 132 000 € w centrum do 174 000 € tuż nad plażą), Alcanar (około 138 000 €), Ulldecona (około 110 000 €), Bonastre (około 88 000 €), Flix (około 84 000 €) i Valls (około 107 000 €).

Prowincja Castellón: Costa Azahar

Bezpośrednio na południe od Costa Dorada leży prowincja Castellón, najbardziej wiejska na wschodnim wybrzeżu Hiszpanii, z dużymi odległościami i rozległymi, nietkniętymi terenami między małymi, historycznymi wsiami, z których wiele liczy zaledwie kilkaset mieszkańców. Większość obszaru Castellón leży wyżej niż okoliczne tereny nadmorskie, dzięki czemu temperatury są tu niższe, a lato mniej wilgotne.

Mimo surowego i wiejskiego wyglądu prowincja jest dość dobrze skomunikowana: obsługują ją autostrady i główne drogi międzyprowincjonalne, a w pasie do około 30 kilometrów w głąb lądu nawet metro miasta Walencja.

Wybrzeże, znane jako Costa Azahar, jest znacznie bardziej zagospodarowane, ale mniej niż większość innych wybrzeży śródziemnomorskiej Hiszpanii. Plaże nigdy nie są zatłoczone, ponieważ korzystają z nich przede wszystkim mieszkańcy okolicy, a turyści to zazwyczaj Hiszpanie z innych regionów. Próby rozwoju Costa Azahar z myślą o cudzoziemcach i zagranicznych właścicielach domów wakacyjnych nie powiodły się: mieszkańców z północnej Europy jest zaledwie kilkaset w Peñíscoli i Alcalà de Xivert oraz kilkadziesiąt w Benicarló, Vinaròs, Benicàssim, Oropesa del Mar, Villarreal, Burriana i Moncofa.

Castellón jest najtańsza spośród trzech najbardziej przystępnych cenowo prowincji nadmorskich: średnio około 149 000 € za nieruchomość o powierzchni 100 m² (dane INE, koniec 2025 roku), choć ceny wzrosły w 2025 roku o 12,9%, co wskazuje na rosnące zainteresowanie. Wśród najtańszych miejscowości (w przeliczeniu na nieruchomość o powierzchni 100 m²): Càlig (około 109 000 €), Almassora (około 117 000 €), Villarreal (około 120 000 €), Nules (około 115 000 €) i Benicarló (około 161 000 €). Nawet bardziej popularne nadmorskie miejscowości są zwykle tańsze niż większość pozostałych hiszpańskich wybrzeży: Vinaròs (około 177 000 €), Oropesa (około 198 000 €) i Peñíscola (około 221 000 €). Wszystkie te średnie wypadają wyraźnie poniżej średniej krajowej dla wybrzeży.

La Safor (południowa część prowincji Walencja)

Ten niewielki nadmorski region, obejmujący 31 miejscowości i wsi, to ostatni przystanek w Walencji, zanim zacznie się północna część Costa Blanca i prowincja Alicante. To idealne miejsce dla osób, które naprawdę chciałyby mieszkać na Costa Blanca, ale wolą niższe ceny i mniej cudzoziemców. W La Safor można w pełni zanurzyć się w spokojnym, małomiasteczkowym życiu hiszpańskim, a jednocześnie być zaledwie kilka minut jazdy samochodem od społeczności z północnej Europy, która rośnie liczebnie w miarę jazdy na południe.

Cudzoziemcy mieszkający w La Safor to przede wszystkim osoby w wieku produkcyjnym i rodziny z Maroka oraz Ameryki Południowej, natomiast mieszkańcy z północnej Europy skupiają się zazwyczaj najbliżej granicy z prowincją Alicante.

Trzy główne miejscowości regionu to stolica, Gandia, która liczy około 76 000 mieszkańców i jest trzy razy większa od Olivy oraz cztery razy większa od Tavernes de la Valldigna. Pozostałe 28 gmin to wsie, ale te nadmorskie niemal się ze sobą stykają, więc wszystkie niezbędne udogodnienia, usługi i infrastruktura są w zasięgu ręki. Oliva, położona najbliżej granicy prowincji, ma największą społeczność północnoeuropejskich cudzoziemców, natomiast w najdalej wysuniętej na północ Tavernes praktycznie ich nie ma.

Miejscowości z plażą to Oliva, Bellreguard, Piles, Miramar, Daimús, Guardamar de la Safor, Gandia, Xeraco i Tavernes.

We wszystkich nadmorskich miejscowościach La Safor dzielnica plażowa leży od dwóch do pięciu kilometrów od centrum i poza lipcem i sierpniem jest słabo zamieszkana. Większość nieruchomości to letnie domy należące do miejscowych rodzin, a turyści plażowi pochodzą głównie z głębi Hiszpanii lub z Francji. Oznacza to, że przez większą część roku są to spokojne okolice, ale do większości codziennych usług, takich jak supermarkety czy ośrodki zdrowia, trzeba dojechać samochodem.

Poza dzielnicami przy plaży miejscowości La Safor to „miasteczka, w których się pracuje”, i nie sprawiają wrażenia kierunków wakacyjnych, dlatego nadają się dla osób, które nie chcą prowadzić stylu życia typowego dla cudzoziemców. Ceny nieruchomości w samych miastach mogą być nawet o 50% niższe niż w ośrodkach nadmorskich.

Gandia kosztuje średnio około 173 000 € za nieruchomość o powierzchni 100 m², co jest naprawdę konkurencyjną ceną jak na śródziemnomorskie miasto nadmorskie z dobrą infrastrukturą. Oliva kosztuje średnio około 130 000–163 000 €, a Tavernes de la Valldigna około 118 000–165 000 €, co czyni ją jedną z najtańszych nadmorskich miejscowości w prowincji Walencja.

Kadyks i Huelva: Costa de la Luz

Costa de la Luz rozciąga się na ponad 200 kilometrów wzdłuż atlantyckiego wybrzeża Andaluzji, obejmując prowincje Kadyks na wschodzie i Huelva na zachodzie. To jedno z najmniej zagospodarowanych głównych wybrzeży Hiszpanii, znane z szerokich, dzikich plaż atlantyckich, silnego przyboju i wyraźnie andaluzyjskiego charakteru. To zupełnie inny świat niż kurortowa infrastruktura Costa del Sol, położonego tuż na wschód.

Dla kupujących, którzy szukają autentyczności i niższych cen niż w Maladze czy Alicante, Costa de la Luz jest coraz atrakcyjniejszą opcją. Ceny na całym wybrzeżu wynoszą średnio około 180 000–210 000 € za nieruchomość o powierzchni 100 m², przy czym prowincja Huelva należy do najtańszych atlantyckich rynków nadmorskich w Hiszpanii. Miejscowości o najniższych cenach za nieruchomość o powierzchni 100 m² to Algeciras (około 140 000–160 000 €), Ayamonte i Cartaya w prowincji Huelva (około 120 000–150 000 €) oraz Chiclana de la Frontera w prowincji Kadyks (około 185 000–210 000 €). Według danych iAhorro ceny w prowincjach Kadyks i Huelva nieznacznie spadły w 2025 roku, co może oznaczać dobre warunki do negocjacji dla kupujących.

Minusem jest krótszy niż na wybrzeżu śródziemnomorskim sezon z pewną pogodą oraz mniej międzynarodowych połączeń lotniczych, choć region obsługują lotniska w Sewilli, Jerez i Faro. Społeczność cudzoziemców jest mniejsza i bardziej rozproszona niż na Costa Blanca czy Costa del Sol, co stanowi atut dla kupujących, którzy chcą pełniej zanurzyć się w hiszpańskim stylu życia. Nieruchomości na Costa de la Luz można wyszukać na thinkSPAIN.

Asturia: zielone wybrzeże

Często nazywana „Zieloną Hiszpanią”, Asturia to autonomiczny region nad Zatoką Biskajską w północnej Hiszpanii, jedna z najbardziej zielonych i najlepiej chronionych pod względem przyrodniczym części kraju. Jej wybrzeże łączy poszarpane klify, parki przyrody i piaszczyste plaże Atlantyku ze spokojnym, autentycznym rytmem życia, który przyciąga kupujących szukających czegoś zupełnie innego niż wybrzeża śródziemnomorskie.

Asturia ma jedną z najniższych średnich cen nieruchomości na wybrzeżu w Hiszpanii, około 134 000 € za nieruchomość o powierzchni 100 m², według danych Ministerstwa Transportu z 2025 roku, co czyni ją jedną z najtańszych w kraju. Największe miasto nadmorskie, Gijón, jako miasto jest zauważalnie droższe, ale mniejsze miejscowości nadmorskie i wsie w głębi lądu oferują wyjątkowo korzystne ceny. W miejscowościach takich jak Avilés, Cudillero i Llanes nieruchomości o powierzchni 100 m² można znaleźć w przedziale 80 000–130 000 €, a tradycyjne kamienne domy z działką często są dostępne za znacznie mniej. Popyt rośnie: w 2024 roku w Asturii odnotowano wzrost liczby transakcji nieruchomościami nadmorskimi o 14,9%, co było jednym z najwyższych wyników na północnym wybrzeżu Hiszpanii, częściowo za sprawą osób pracujących zdalnie, które przyciąga jakość życia i niższe koszty.

Minusy są realne: lata są krótsze i bardziej deszczowe niż nad Morzem Śródziemnym, a połączenia międzynarodowe są bardziej ograniczone i obsługiwane przede wszystkim przez lotnisko Asturii w pobliżu Oviedo. Dla kupujących, którzy cenią korzystną cenę, piękno przyrody i hiszpański styl życia bardziej niż gwarantowane słońce, Asturia zasługuje na poważne rozważenie. Nieruchomości w Asturii można wyszukać na thinkSPAIN.

Nawet w nadmorskiej okolicy, która nie słynie z niskich cen, mogą być na sprzedaż domy w przystępnych cenach. Duża liczba luksusowych nieruchomości może podnieść średnią cenę podawaną dla danej miejscowości, ale nie musi to odzwierciedlać cen bardziej „zwykłych” i „codziennych” nieruchomości dostępnych na rynku. Jeśli komuś zależy na konkretnej lokalizacji, która wydaje się przekraczać budżet, nie warto jeszcze rezygnować: można poszukać w pobliskich miejscowościach i ustawić alert o nowych ofertach mieszczących się w budżecie. Sekcja Znajdź swoje miejsce w Hiszpanii pomoże poznać wszystkie opcje.

Najczęściej zadawane pytania

Gdzie na wybrzeżu Hiszpanii zakup nieruchomości jest najtańszy?

Według danych Tinsa i INE za 2025 rok trzy najtańsze nadmorskie prowincje w Hiszpanii to Castellón (średnio około 149 000 € za nieruchomość o powierzchni 100 m²), Almería (150 000 €) i Murcja (167 000 €). W Galicji średnie ceny w niektórych miejscowościach są znacznie poniżej 100 000 € za nieruchomość o powierzchni 100 m², co daje najniższe ceny na całym hiszpańskim wybrzeżu. Mimo to ceny we wszystkich tych okolicach w ciągu ostatnich dwóch lat znacząco wzrosły i nadal rosną.

Czy w Hiszpanii można znaleźć domy na sprzedaż w pobliżu plaży za mniej niż 100 000 €?

Tak, ale coraz częściej wyłącznie przy określonych warunkach. Nieruchomości poniżej 100 000 € w pobliżu wybrzeża najczęściej występują w Almerii, Murcji, Galicji i Castellón. Zwykle są to starsze nieruchomości z rynku wtórnego, mniejsze (kawalerki lub mieszkania z jedną sypialnią) albo położone w pewnej odległości od plaży, a nie w pierwszej linii. Nieruchomości wymagające remontu również częściej mieszczą się w tym przedziale cenowym. Aby w latach 2025–2026 znaleźć na tym poziomie cen rzeczywiście korzystną ofertę, trzeba być elastycznym co do lokalizacji, wielkości lub stanu nieruchomości.

Które wybrzeże jest najtańsze do zakupu nieruchomości w Hiszpanii?

Pod względem średniej ceny za metr kwadratowy najtańszymi z nazwanych wybrzeży Hiszpanii są konsekwentnie Costa de Almería i Costa Azahar (Castellón). Costa Cálida w Murcji plasuje się tuż za nimi. Wszystkie trzy odnotowały silny wzrost cen w 2025 roku, ale nadal pozostają znacznie poniżej średniej krajowej dla wybrzeży. Costa de la Luz w prowincjach Kadyks i Huelva również jest konkurencyjna i przyciąga mniej międzynarodowych kupujących, co utrzymuje niższe ceny.

Czy ceny nieruchomości nadmorskich w Hiszpanii nadal rosną?

Tak. Według raportu Tinsa Vivienda en Costa 2025 średnie ceny w gminach nadmorskich w Hiszpanii wzrosły w pierwszym kwartale 2025 roku o 7,2% rok do roku. W przypadku drugich domów wzrost wyniósł 12,1%. Okolice omówione w tym artykule nadal są najtańsze na hiszpańskim wybrzeżu, ale żadna okolica nadmorska nie odnotowała znaczącego spadku cen. Pełny obraz krajowy przedstawia artykuł Średnie ceny nieruchomości w poszczególnych regionach Hiszpanii.

Czy warto kupić nieruchomość do remontu na hiszpańskim wybrzeżu?

Może być, zwłaszcza w Galicji, Almerii, Castellón i na Costa de la Luz, gdzie starsze nieruchomości wymagające remontu mogą oznaczać znaczne oszczędności przy zakupie. Ważne jest, by przed decyzją poznać pełny koszt prac. Przed zakupem zawsze warto skorzystać z pomocy niezależnego prawnika, a przewodnik po remoncie domu w Hiszpanii przedstawia realistyczny obraz tego, czego można się spodziewać.